Twee krukken vervangen door een Wheeleo®

In deze klinische casus observeren we een persoon die zich gewoonlijk met twee krukken verplaatst. Deze keuze voor een loophulpmiddel stelt hem in staat om permanent twee steunpunten op de grond te behouden, een schema dat hem geruststelt: een voet en een kruk, dan de andere voet en de andere kruk. Deze manier van voortbewegen, hoewel effectief in de meeste situaties, toont snel zijn beperkingen aan wanneer het gaat om het uitvoeren van dagelijkse taken die meer bewegingsvrijheid vereisen.

Het gebruik van twee krukken impliceert in feite de constante bezetting van beide handen. Lopen wordt een activiteit die alle aandacht opeist en weinig ruimte laat om met de omgeving te interageren. Een tas dragen, een kop koffie vasthouden, een deur openen of zelfs de hand van zijn vrouw vasthouden wordt ingewikkeld, zo niet onmogelijk.

Het is in deze context dat de introductie van de Wheeleo® zijn manier van voortbewegen diepgaand heeft veranderd. De Wheeleo biedt constante steun op de grond, 100% van de tijd tijdens de loopcyclus. Deze eigenschap is fundamenteel: het stelt de persoon in staat om de gewenste stabiliteit terug te vinden, terwijl slechts één hand nodig is. Of de rechtervoet of de linkervoet op de grond staat, de gebruiker kan rekenen op een betrouwbare en continue steun, die hem een gevoel van veiligheid geeft dat vergelijkbaar is met dat van twee krukken.

De functionele bijdrage van de Wheeleo® is bijzonder opmerkelijk. Door een hand vrij te maken, opent het de mogelijkheid om tal van dagelijkse handelingen te verrichten die tot nu toe moeilijk of onmogelijk waren. De persoon kan nu een tas vasthouden, zijn telefoon bedienen of gewoon een kop koffie dragen tijdens het lopen. Wanneer hij zijn beide handen wil gebruiken, bijvoorbeeld om een drankje te serveren, kan hij de Wheeleo® enkele seconden loslaten en hem vervolgens weer oppakken, zonder het risico dat het loophulpmiddel op de grond valt.

Dit geval illustreert perfect het belang van de Wheeleo® voor mensen die een dubbele steun op de grond nodig hebben om hun loopbeweging te stabiliseren, terwijl ze tegelijkertijd meer functionele autonomie zoeken. De verbetering heeft niet alleen betrekking op de kwaliteit van het lopen, maar ook op het vermogen om met de omgeving te interageren en de activiteiten van het dagelijks leven gemakkelijker uit te voeren.

Dit type evolutie heeft een directe impact op de kwaliteit van leven: het lopen wordt vloeiender, de bewegingen natuurlijker en de dagelijkse handelingen toegankelijker. Deze klinische casus laat zien dat de keuze van het loophulpmiddel niet beperkt is tot stabiliteit. Het beïnvloedt ook de autonomie, het vertrouwen en de actieve deelname aan het dagelijks leven.