geestelijke gezondheidsstoornissen<\/li>\n<\/ul>\n\nMotorische stoornissen worden gekenmerkt door aan- en uitfasen.<\/p>\n\n
Welke problemen hebben Parkinson-pati\u00ebnten met lopen?<\/h3>\n\n
Pati\u00ebnten met de ziekte van Parkinson hebben vaak een erg hoge stapfrequentie. Hij \u201cvertrapt” letterlijk. Dit staat ook bekend als \u201cfestinatie”. De hoge frequentie gaat gepaard met een korte staplengte. Dit stampen kan abrupt gebeuren als de pati\u00ebnt door een deur loopt, zich omdraait, afgeleid of bang is. Hierdoor kan de persoon het gevoel krijgen dat hij naar voren wordt geslingerd als zijn lichaam sneller blijft bewegen dan zijn voeten.<\/p>\n\n
Co\u00f6rdinatie- of cognitieve problemen kunnen het moeilijk maken om een mobiliteitshulpmiddel te gebruiken.<\/p>\n\n
Na verloop van tijd worden de gewrichten van een Parkinson-pati\u00ebnt stijf. Het is niet ongewoon om slappe knie\u00ebn en heupen te zien, voorover leunen van de romp, stijfheid van de nek en stijfheid van de schouders. Het bestrijden van deze verstijving is een belangrijk doel van de fysiotherapeutische behandeling.<\/p>\n\n
In een gevorderd stadium kan de parkinsonpati\u00ebnt een retropulsie vertonen. Deze retropulsie is de belangrijkste oorzaak van moeite met lopen, moeite met opstaan en vallen. In dit stadium zal het gebruik van bepaalde mobiliteitshulpmiddelen het probleem niet voldoende verhelpen. De pati\u00ebnt is dan afhankelijk en kan zich nauwelijks zelfstandig voortbewegen.<\/p>\n\n
Welke loophulpmiddelen zijn er beschikbaar voor mensen met de ziekte van Parkinson?<\/h2>\n\n
In het beginstadium<\/strong> van de ziekte is het gebruik van een loophulpmiddel niet nodig. <\/p>\n\nDaarna volgt het gebruik van een eenvoudige wandelstok, vaak eerder om gerust te stellen dan om te helpen.<\/p>\n\n
In de meer gevorderde stadia<\/strong> van de ziekte is de co\u00f6rdinatie die nodig is om een wandelstok te gebruiken vaak aangetast. Gezien de hoge stapfrequentie is co\u00f6rdinatie bijna onmogelijk. De wandelstok hangt vaker in de lucht dan dat hij wordt ondersteund. Een conventionele wandelstok kan het lopen zelfs moeilijker maken.<\/p>\n\nHet gebruik van een rollator met 4 wielen omzeilt het co\u00f6rdinatieprobleem dat gepaard gaat met een hoge stapfrequentie. Het biedt constante ondersteuning op de grond en werkt als een \u201cschild” voor mensen die je mogelijk passeert (bescherming). Het leidt natuurlijk tot soepeler lopen.<\/p>\n\n
De rollator is echter lomp, onhandelbaar, moeilijk te manoeuvreren en vereist beide handen. Het is geweldig voor rechtuit rijden buiten, maar veel minder voor gebruik binnenshuis.<\/p>\n\n
Binnenshuis, op een gladde vloer, biedt de Wheeleo\u00ae veel geschiktere hulp voor mensen met Parkinson<\/strong>:<\/p>\n\n\n- constante ondersteuning op de grond, <\/li>\n\n\n\n
- \u00e9\u00e9n hand vrijmaken voor functionele activiteiten, <\/li>\n\n\n\n
- wendbaarheid, <\/li>\n\n\n\n
- kleine voetafdruk<\/li>\n\n\n\n
- staat op, <\/li>\n\n\n\n
- altijd op de juiste plaats<\/li>\n\n\n\n
- geen co\u00f6rdinatie vereist<\/li>\n\n\n\n
- …<\/li>\n<\/ul>\n\n
In een vergevorderd stadium<\/strong> (of in de \u201cuit”-fase) worden Parkinson-pati\u00ebnten afhankelijk van hun mobiliteitshulpmiddel om hen te helpen stoppen. Hij wordt meegesleept door zijn lichaam. Het gebruik van een hulpmiddel op wielen is niet langer geschikt. Alleen met de looprekken kunnen we de onevenwichtigheden een tijdje beperken. <\/p>\n\nAls je achterover valt, kan geen enkel loophulpmiddel echt voorkomen dat je valt.<\/p>\n\n
De Wheeleo\u00ae is een onlosmakelijk onderdeel van mobiliteitshulpmiddelen. Voor Parkinson-pati\u00ebnten houdt het het midden tussen een wandelstok en een looprek met 4 wielen. Het is een tussenstap tussen een wandelstok die te weinig hulp biedt en een rollator die te veel hulp biedt.<\/p>\n\n
referentie : <\/p>\n